Piwonie + kobalt.

Piwonie, goździki, konwalie, malwy, irysy, fiołki - to były moje ulubione kwiaty z dzieciństwa, o które dbała prababcia, a potem moja mama. 

Na niewielkiej przestrzeni kwitło i pachniało wszystko, co mogło w danym czasie. Od marca  - czasem aż do listopada w ogrodzie było barwnie, pięknie i wesoło.  Tak było u każdej gospodyni...
i jeszcze niezwykle miło było, kiedy sąsiadki przekazywały sobie cebulki lub sadzonki nowych odmian, zaglądały przez płoty co nowego się pojawiło.

Cudowne, pełne serdeczności i niezapomnianych ludzi to były czasy.

Kobaltowe szkło
tym razem spełnia rolę nie lampionów, a wazonów.

Macie we wspomnieniu ulubiony kwiat, taki który kojarzy się Wam z dzieciństwem?

Do następnego!!!

Lazy.

Zasypuję dziś tzw. surowymi zdjęciami.

 Temat : ulubiony kąt, ulubiony kadr z naszego mieszkania...

Raz jeden pojawił się tu komentarz - spostrzeżenie odnośnie tego, że często spoglądam w niebo. Coś w tym jest, w istocie. W pokoju dziennym spore okno balkonowe dominuje. W nim lekkie zasłonki zazwyczaj odsunięte na boki, bo czyste niebo jednak zawsze jest piękne i często staje się tłem do skromnych, czasowych dekoracji, które zwisają z karnisza. Dziś jednak nie o tym oknie, a o tym - które znajduje się ponad nim.

Podczas odpoczynku w pozycji leżącej, na narożniku (który funkcję spania ma pokaźną po rozłożeniu) widzimy schody (które baaardzo lubię), balustradę i UWAGA - wisienka na torcie - jedno okno z antresoli. Okno, jak okno: niezbyt wielkie, umiejscowione na tzw. skosie, dachowe..., ale...

jeszcze bardziej doświetla nam pokój dzienny i schody. Co najważniejsze, podczas leniuchowania wodzę okiem za chmurami, zdarzy się nisko przelatujący samolot...a najpiękniejszego widoku po otworzeniu oczu w środku nocy - gwiazd - nie można sobie wymarzyć...

Uwiecznione podczas godziny bezczynności. 

Związanej z nieplanowaną popołudniową drzemką młodszego chłopca, poprzedzoną z kolei wylaniem dwóch garści łez z powodu chwilowego zagubienia resoraka marki Audi. 

Przekombinowałam i przypadkowo skasowałam przygotowywany wpis na Dzień Dziecka.

Tak los zadecydował...wpisu brak,

w każdym razie, spóźnione życzenia z tej okazji dla Was wszystkich!

I jeszcze raz zapraszam Was serdecznie na CANDY. :)

 TU można się zapisać.

Pozdrawiam!

Nowe życie skrzyni i trochę wstydu...

 O wstydzie może trochę więcej ..., bo i powód ku temu mam.

Przeglądając zdjęcia do wpisu o naszym krótkim wyjeździe nad morze, cofnęłam się rok wstecz...

o TUTAJ.

Nie mogłam uwierzyć, że minęło tyle czasu, odkąd przywieźliśmy skrzynię i postanowiłam trochę ją przerobić. Rok prawie! Rok bez kilku dni! ROK! 

Przez rok patrzyłam na skrzynię, myślałam jak z nią postąpić, aby nie zaszkodzić i palcem nie kiwnęłam.

Podczas gdy koleżanki blogowe, nie dość tego, że potrafią kilka ciekawych wpisów w ciągu tygodnia umieścić, nie wspominając o tych, które zadziwiają swoją pomysłowością i zaskakują naprzemiennymi fotografiami: "inspiracja", "realizacja", "inspiracja", "realizacja"...

...ja nadal patrzyłam i myślałam na drewniany obiekt zawierający w sobie potencjał. :)

W końcu przyszła fala wstydu.

Zabrałam się do zdzierania, przecierania papierem, gruntowania i malowania.

W duchu obiecałam sobie poprawę.

Oto efekt:

 Niedociągnięcia, to właściwie resztki taśmy ochronnej, której jeszcze nie udało mi się zedrzeć do końca, 

ale cóż - tak długo zwlekałam z pracą, że wykonania kilku pamiątkowych zdjęć już doczekać się nie mogłam. :)

 Dla przypomnienia. 

STAN PRZED:

Znaleźli się oczywiście tacy, którzy mojego entuzjazmu nie podzielają

i - nieładnie powiem - "opierniczyli" mnie za zepsucie przyzwoitego mebla dziecięcego. :)

Trudno.

Chłopcy przynajmniej są zadowoleni, że mazać po nim mogą do woli. :)

Do następnego !
Serdecznie dziękuję za odwiedziny!

Odkąd jestem mamą...

...poznałam uczucie prawdziwego strachu...

Powszechne banały zyskują inne znaczenie  ...

Najpiękniejszy prezent, to kwiat zerwany przez synów...

( zwłaszcza ten wyrwany z korzeniami...:) )

 Wszystkim mamom - Najlepszego!

 

Candy.

Witajcie !!!

Ostatnio dopisało mi szczęście, o czym pochwaliłam się post poniżej. 

 Niewdzięczne jest zatrzymywanie dobrej energii tylko dla siebie, prawda?
Pomyślałam, że miło byłoby, gdyby moje szczęście poszło w świat dalej. :)
Co powiecie, w związku z tym, na skromne rozdanie?

Do wygrania dwa ceramiczne kubki -  zielony i śmietankowy,

 ...mogą służyć jako sosjerki, przyborniki lub wazoniki, a może wymyślicie jeszcze inne zastosowanie...

Jeśli posiadanie tych maleństw sprawiłoby Wam przyjemność - serdecznie zapraszam do zabawy. :) 

Regulamin:

Jedynym organizatorem konkursu jestem ja:)

Candy trwa - do 24.06. - do północy.

Ogłoszenie wyniku na moim blogu - 25.06.

(Osoby z poza granic naszego kraju mile widziane)

• Umieścić link do tego wpisu na swoim blogu wraz z banerem umieszczonym na dole. 

• Wszyscy Ci, którzy nie prowadzą bloga, proszeni są o udostępnienie tego wpisu na swoim Facebook'u 

• Jeśli tego jeszcze nie zrobiliście - dodać My Full House do listy obserwowanych blogów, w bloggerze lub polubić MY FULL HOUSE na Facebook'u

• Zgłosić chęć udziału w konkursie w komentarzu pod tym postem ;)

Losowanie i ogłoszenie zwycięzcy odbędzie się w Mikołajki,  piątek, 6. grudnia. Wyniki będą dostępne na blogu.

Serdecznie zapraszam do zabawy i... powodzenia! - See more at: http://my-full-house.blogspot.dk/2013/11/1-2-3-4-giveaway-prosto-z-danii.html?m=0#sthash.FeIYk7bF.dpuf

 Aby wziąć udział w Candy:

• 1. Umieść link do tego wpisu wraz z banerem na swoim blogu.
• 2. Dodaj mnie do obserwowanych.
• 3. Zgłoś chęć udziału w konkursie umieszczając komentarz pod tym postem. 

 Powodzenia!

A wszystkim moim imienniczkom 

życzę spełnienia marzeń! :)

Szklany klosz ...

Klosz, to prezent od Oli. 

Piękny, 

lekko zakrzywiony, z uroczym ptaszyskiem i z bąbelkami powietrza w szkle - tak jak lubię. 

Niby nic takiego, a małe marzenie dzięki miłej kobietce się zrealizowało. Teraz do szczęścia brakuje mi ogromnego - wręcz przerysowanego, surowego, szklanego lampionu - np. na sporych rozmiarów świecę, którą zresztą też od Oli dostałam w ramach niespodzianki. 

 Paczka czekała na mnie u sąsiadki zaraz po powrocie z naszych krótkich, majowych wakacji.

Był to więc bardzo miły powrót. :)  

Tak powstała szybka kompozycja z pamiątek własnoręcznie zebranych przez łobuzów.

Kilka szyszek, kila garści kamieni, dwa patyki i piórko - pamiątki osobliwe, ale chyba większość z Was, o czym dałyście znać w komentarzach, nie ma nic przeciwko takiemu zbieractwu, a wręcz je uprawia.:) 

Swoją drogą, trochę szkoda, że nad naszym morzem ani na straganach, ani w sklepikach lokalnych nie można dostać nic ładnego w stylu np. marynistycznym. 

Łódeczkę dla synów, maleńką, tyciusieńką chociaż chciałabym dorwać, 

albo coś subtelnego w kolorach biel + granat do mieszkania...

Wracając do sedna sprawy...

Kto jeszcze nie zna, zapraszam serdecznie do 

Świata Oli

Ja odwiedzam regularnie. Sama zastanawiałam się jakiś czas nad tym - dlaczego..., 

bo jednak gusta ciut inne, upodobania na pewno...? A jednak tyle łączy.

Referat mogłabym o tym napisać, ale powstrzymam się tu z moimi wynurzeniami, 

a sam referat pójdzie wieczorem e-mailem do Oli. :) 

Zostawiam Was tymczasem z kilkoma dzisiejszymi zdjęciami... 

 

Ściskam!

I dziękuję, że mnie odwiedzacie!

Majówka.

 

Witam po krótkiej przerwie. :)

Jak Wasza Majówka? Wypoczęliście?

 

U mnie nagromadziło się trochę zaległości, co spowodował krótki wyjazd nad Bałtyk.

Spakowałam nas w ekspresowym tempie i zmieściłam się w niecałych 2 godzinach. Doświadczona przez ostatnie lata postawiłam na: kurtki, kamizelki, ciepłe buty, czapki, szaliki, ocieplane spodenki, koc...

Mogłoby się wydawać, że to wyprawa na Biegun Północny, a nie nad morze. :)

 Przez problemy z transportem, nie było pewne to, czy nasz wypad dojdzie do skutku, ale udało się!!!

 

Bałtyk w maju...hmm...

W naszym przypadku podobnie jak w czerwcu, sierpniu czy wrześniu...

Mogłabym przywołać mój ulubiony pogodowy cytat : " leje, wieje, gwiździ, pi...." ,

ale nie - nie lało.

Pierwszy raz, przez całe 3 dni widzieliśmy słońce.

Reszta zgadzała się z powyższym cudzysłowem . :)

 

Wróciliśmy trochę zmęczeni, ale za to z szerokimi uśmiechami i miłymi wspomnieniami. Był to prawdopodobnie jedyny wyjazd w tym roku, który możemy zaliczyć do tzw. wakacyjnych.

Myślę, że i tak jesteśmy szczęściarzami .:)

 

 

 

 

 

 

 

Z krótkiej wyprawy przywieźliśmy, podobnie jak w poprzednim roku, dwie garście kamieni, kilka patyków

i trochę więcej zdjęć...

 

 

 

Ciekawa jestem, na jakie stawiacie pamiątki

z weekendowych lub wakacyjnych wypraw?

 

 Pozdrawiam słonecznie!!!